„Deszcz nagród to potwierdzenie, że współpraca pomiędzy różnymi podmiotami zaangażowanymi w budowę Polskiego Pawilonu była wzorowa. Dziękujemy inwestorowi generalnemu – Polskiej Agencji Inwestycji I Handlu za zaufanie, a Pracowni Architektonicznej WXCA – za wspaniały projekt” – mówi Tomasz Kobierski, prezes zarządu Grupy MTP.
Polska ekspozycja otrzymała nagrodę dla najlepszego dużego pawilonu w konkursie EXHIBITOR Magazine’s Expo 2020 i tytuł najpiękniejszego pawilonu przyznany przez „The National”. 30 marca do tych nagród dołączył srebrny medal w prestiżowym konkursie Dubai Official Participant Awards w kategorii “Exhibition Design Self-built pavilions”, organizowanym przez Bureau International des Expositions, organizację odpowiedzialną za wybór krajów-gospodarzy przyszłych Expo.
Pawilon Polski z drewnianą fasadą oraz charakterystyczną rzeźbą kinetyczną, symbolizującą stado ptaków to jeden z najbardziej charakterystycznych i popularnych budynków Expo. Unikalna elewacja została zaprojektowana, wykonana oraz zamontowana przez ekspertów z firmy Veki. Przez sześć miesięcy naszą prezentację narodową odwiedziło ponad milion gości.
„Rzadko się zdarza, aby budynek, który wygląda niesamowicie na wizualizacjach, tak samo dobrze lub nawet lepiej prezentował się w rzeczywistości. Serdecznie dziękuję naszym generalnym wykonawcom, czyli konsorcjum Grupy MTP i FM Aldentro. Dziękuje za doprowadzenie do tego, że ten budynek stanowi naszą pieczątkę na paszporcie Expo 2020” – mówił podczas otwarcia Polskiego Pawilonu Adrian Malinowski, komisarz generalny sekcji polskiej Światowej Wystawy EXPO w Dubaju 2020.
Profesjonalna realizacja w ekstremalnych warunkach
Budowa Polskiego pawilonu rozpoczęła się grudniu 2019 roku. Było w nią zaangażowanych 30 polskich pracowników – specjalistów od drewna, montażystów, stolarzy oraz zespół koordynujący, a także około 200 lokalnych inżynierów, brygadzistów i pracowników lokalnego wykonawcy.
„Jednym z większych wyzwań było przystosowanie do gorącego, wilgotnego i wietrznego klimatu Dubaju. Podczas budowy, różnica temperatur pomiędzy zimową Polską, a ZEA wynosiła momentami prawie 40 stopni. Latem termometry wskazywały rekordowe wyniki, a temperatura dochodziła nawet do 50 stopni C. Fachowcy wykonujący pracę fizyczną musieli w krótkim czasie przystosować organizm do aktywności w takich warunkach – tłumaczy Tomasz Kobierski. – Wyzwaniem był transport wszystkich materiałów budowlanych oraz wyposażenia wnętrz do ZEA. Wysłaliśmy aż 53 transporty, głównie drogą morską. Materiały budowlane zajmowały aż 20 kontenerów. Część elementów niezbędnych do budowy i wyposażenia pawilonu była transportowane drogą powietrzną – w samolotach typu cargo, a nawet w jednostkach pasażerskich. Drzwi do pawilonu przyleciały do Dubaju rejsowym lotem Emirates B777” – dodaje Kobierski.
Do Dubaju zostały przewiezione także mniej oczywiste transporty m.in. rośliny tworzące jedną ze stref prezentacji Polski „Inspired by nature”. Czarna porzeczka, chmiel, pokrzywa czy niecierpek – na ekspozycję musiały pokonać tysiące kilometrów. Łącznie w siedmiu dużych donicach, zaprezentowano tu prawie 70 gatunków rośliny, występujących naturalnie w Polsce. Za dostarczenie i aranżacje kompozycji roślinnych była odpowiedzialna firma Garte.
Zielone rozwiązania
W budynku zastosowano rozwiązania przyjazne środowisku. Na całej powierzchni dachu zainstalowano klasyczne panele fotowoltaiczne. Ponadto zastosowano też system z innowacyjnymi ogniwami perowskitowymi, wyprodukowanymi przez polską firmę Saule Technologies. Instalacja składa się z 20 pionowych liniowych elementów taśm fotowoltaicznych. Dzięki technologii druku ink-jet cienkie i elastyczne ogniwa perowskitowe są zintegrowane bezpośrednio z elewacją pawilonu i dostosowane do jego stylu architektonicznego. Generowana przez nie energia, służy do ładowania telefonów. Dzięki temu każdy gość pawilonu może skorzystać z ogólnodostępnych złączy USB, a tym samym z zielonej energii. To wynalazek, który ma zrewolucjonizować fotowoltaikę, a jego wynalazczynią jest polska fizyczka Olga Malinkiewicz.
Innym przyjaznym środowisku rozwiązaniem była instalacja wody szarej. Dzięki niej ścieki z umywalek były oczyszczane i ponowne wykorzystywane w toaletach.